Jezebel

+quote mama mia sa Vox populi "Imam jos nesto, a to je da sam na ovu vest, sto inace ne radim, ostavila komentar koji tzv. slobodni list Danas nije zeleo/smeo/imao volju da objavi. To je kratka recenica podrske ovoj vesti, ali Danas vise voli da propusta snsovske botove i njihove komentare". Tuzno i zalosno ali samo ih nijanse razlikuju od 'nesrecnih' shitformera, Z92 djubreta i ostalih mnogobrojnih. Uostalom kao i tkzv. opoziciju i ove na vlasti. Danas ne citam vec izvesno vreme osim poneke kolumne gde na sopstvenu sramotu propustaju (izgleda sa zadovoljstvom) komentare na fizicki izgled kolumnista a ne na osnovu onoga sto su napisali. Dno. I na N1 sve cesce nalecem na vesti tipa 'Zapad strahuje dok Putin i Kim lepo saradjuju'. Pala sam u iskusenje 2 puta da posaljem komentar (poslala sam i nisu objavili) - jednom povodom propustanja komentara (pl.) o fizickom izgledu kolumniste, drugi put oko 100% sirenja lazi plus propustanja nepismenih plus über idiotskih komentara kao ovaj na primer - 'Ne treba nam saradnja sa amerikom,bolje sa Rusijom Belorusijom i Grckom ....ima i nas u Srbiji zivi 18 miliona do 19 miliona pa je tesko za svakog nam ne treba' (c/p). Sto je nebitno u sustini (moji ignorisani komentari), bitno je i porazno da se dve strane i medijske i politicke medalje u Srbiji razlikuju za dlaku a cesto ni toliko.

Ne vidim sta je kod kronosa u postu (blanko) ali moja baba i prababa su putovale vozom brze i udobnije nego ovi putnici danas (u Sr).

E, kad ste vec kod VP-ja, svojevremeno, u doba predsednikovanja Busa seniora, kruzio je vic - sta prvo uraditi ako Bus u toku mandata ispusti kasiku.. - upucati odmah Dena Kvejla.

Word. A na podatak da takva SPC, kako kazu ankete - uziva najvise ugleda medju Srbima - imam samo ovakav odgovor .

Da. The Samson Option (Hebrew: ברירת שמשון, romanized: b'rerat shimshon) is Israel's deterrence strategy of massive retaliation with nuclear weapons as a "last resort" against a country whose military has invaded and/or destroyed much of Israel. Commentators also have employed the term to refer to situations where non-nuclear, non-Israeli actors have threatened conventional weapons retaliation. The name is a reference to the biblical Israelite judge Samson who pushed apart the pillars of a Philistine temple, bringing down the roof and killing himself and thousands of Philistines who had captured him. "We have no place to go.”

Pompeji, tim arheologa je iskopao ceo gradski blok na severu grada otkrivajući nove zgrade, artefakte, freske i priče o ljudima koji su tamo živeli i šta im se desilo tokom erupcija Vezuva 79. godine nove ere. Novo istrazivanje daje živopisnu sliku o tome kakav je bio život u Pompejima pre erupcije, kao i sa užasom sa kojim su se suočavali stanovnici tokom erupcije vulkana. Od komercijalne pekare, koja je u trenutku erupcije vulkana bila pod renovacijom krova i susedne perionice odece do vile lokalnog bogatasa i 2000 godina stare freske pice i peciva koje su imali u ponudi (na spoljasnjem zidu komercionalne pekare kao reklame), do novih otkrica i podataka o gradu. Vulkanolog, profesor Kris Džekson otkriva kako je erupcija izazvala pad krova, tim pokušava da otkrije ko su ti ljudi i da ocrta poslednje trenutke njihovog života dok su uhvaćeni u ovoj tragediji. U susednoj sobi otkrivaju veliku peć od cigle, deo pekare koja svoj hleb na veliko prodaje stanovnicima Pompeje. Pored pekare tu je i stambeni deo zgrade. U vreme erupcije su se dogadjale mnoge renovacije po gradu jer je 17 godina ranije, 62. godine nove ere, veliki zemljotres pogodio Pompeje, ozbiljno oštetivši zgrade i infrastrukturu širom grada. Tim otkriva ostatke onoga što bi mogao biti poslednji obrok radnika, ostavljen tamo gde je kuvan i pojeden dok je erupcija potresla grad i naterala ih da pobegnu. Na drugom mestu na lokalitetu, arheolog dr Domeniko Espozito posećuje još jedno imanje koje je bilo u fazi renoviranja nakon katastrofe. U Kući slikara pronalazi nedovršene freske dok su radnici očigledno pobegli ostavljajući sve svoje alate i ostavljajući svoje boje odlicno ocuvane i još uvek u loncima. Kako se iskopavanje nastavljalo, tim otkriva raskošno ukrašen atrijum, Ahilove freske i mermerne stolove, što ukazuje na to da je imanja bio vlasnik bogat i imućni Pompejac. Ispostavilo se da je jedno od najuzbudljivijih nalaza bogato ukrašena freska fokače sa sirom i voćem, koja liči na "picu“ – verovatno prvi prikaz pice širom rimskog sveta. U Pompejima je inace pronadjeno 1.200 mumificiranih tela stanovnika a na osnovu otkrivene savrseno ocuvane nadgrobne ploce jednog od najimucnijih tadasnjih stanovnika na kojoj su detaljno opisane godisnje gozbe na koje je pozivao sve (muske) odrasle stanovnike grada, napravljena je pretpostavka o broju stanovnika grada u doba erupcije Vezuva, a ona je oko 30.000. Razlika u broju pronadjenih tela i ukupnom pretpostavljenom broju stanovnika daje ideju da je velika vecina uspela da pobegne u vreme trajanja erupcije dok je bilo moguce (prva faza erupcije je trajala 18 sati a ukupno erupcija je trajala 2 dana...). Neki podaci govore i da je u jednom susednom gradu (severno od Pompeja koji nije nastradao) bio regularni pijacni dan pa je dosta trgovaca, a koji su poslovicno vodili cele porodice sa sobom na pijacne dane, iz Pompeja, u trenutku erupcije bilo tamo i zahvaljujuci tome prezivelo. U opstoj panici kada je erupcija pocela i dok je trajala "prva faza" ocigledno je da se velika vecina odlucila na beg, od onih koji su ostali u gradu ili onih koji su bezali u pogresnom pravcu (ka obali mora u koje se lava kasnije izlila kao i juzno od grada) nije preziveo niko. Hramovi, ulice, zidovi kuca u parteru su potpuno ocuvani, spratovi i krovovi kuca nisu preziveli zatrpavanje lavom (6 metara u visinu), predmeti i grncarija kao i citavi oslikani murali i freske i njene boje su sacuvani i u neverovatno dobrom stanju bili prilikom iskopavanja. Na grncariji koja je sluzila za cuvanje hrane netaknuti stoje natpisi sta se tacno od koje vrste hrane u kom cupu drzalo kao i ime proizvodjaca hrane... Zahvaljujuci pronadjenim pecatima vlasnika raznih porodica Pompeja uspeli su ponekim prezivelim stanovnicima da udju u trag gde su posle bega od katastrofe nastavili da zive, solidan deo u susednom Napulju i drugim gradovima severno od Pompeja koje erupcija Vezuva nije zahvatila. Komercijalna pekara "Narodna kuhinja" Vinogradi, kako su izgledali u vreme Pompeja pre erupcije Vezuva Ocuvane freske

Na ovu temu jer je rec o generacijama koje ce da prihvate i nastave stranputicom. Ne svi, ali ostavlja utisak da su u vecini. Marko Vidojković Krindžujemo na klince Pitali smo se dugo šta treba da se desi pa da probudi naše uspavane mlade. Ispalo je da je bilo dovoljno da im SNS da siću, da zatočeni u kol centru telefonski uznemiravaju svoje sugrađane „zašto već niste glasali, a obećali ste nam glas, ostaćete bez kafe i četke za klonju sa likom predsednika, a doći ćemo vam i u posetu“. Onoliko mladih kao u Novom Sadu, mogli ste da vidite samo na skupovima na kojima Baka Prase otvara kiosk s viršlama, međutim, to verovatno i jesu isti klinci, koji su se do pre neku godinu sekli na Baku, a sad na Vučića. S druge strane, u subotu je bio celodnevni performans mladih na Tašu, koji su hteli da ubede građane da glasaju. Bili su toliko brojni, da je na Tašu bilo više kućnih ljubimaca, nego ljubimaca svojih roditelja, koji se bore za ispravnu stvar. Ko smo mi, doduše, da objašnjavamo mladima šta je ispravno. U anketama oni nama objašnjavaju da su najsrećniji u Srbiji – maltretiraju građane, za džeparac od čika Žvale. Istovremeno pokazuju i da nisu toliko glupi, jer njih osamdeset odsto veli da će zapaliti iz zemlje čim im se ukaže prilika. Dakle, dobar deo mladih su licemerni oportunisti, bez morala, što je savršena slika režima pod kojim žive, najmanje pola svog života. Oni Vučića vole i poštuju, a nas gledaju kao morone. Nije to tako nerazumljivo, mi jesmo moroni, a klinci su govna. A Vučić je glavni. Čujem vas kako cokćete i negodujete zbog zaključka da mladi vole i poštuju Vučića. Pa vi onda niste gledali kako je izgledalo slavlje malih maturanata. Golobradi kikirezi preuzeli su režimski dekor, te su palili navijačke baklje i uzdizali tri prsta, kao da se nalazimo u košmarnom vremenu, modernizovanih i dodatno izopačenih crnih devedesetih, u kom se i nalazimo. Kada konjine, koje su, osim Vučića, uzori momcima mladim, pale navijačke baklje za Božić, Svetog Savu i kad se izglasa rezolucija o Srebrenici, zašto mladi maturanti ne bi mogli da pale desetine navijačkih baklji po školskim dvorištima i parkićima. Istim onim parkićima gde caruje Vučić jugend, sa zadatkom da batinama i terorom drže komšiluk pod kontrolom, a po potrebi nekoga i ubiju. Koliko ove jeseni, dojučerašnji mladi maturanti, počeće svoj rad preko „Vučićeve omladinske zadruge“, huliganstvom na tekmama, gde se lako može napredovati ako bespogovorno slušaš naređenja i sa zadovoljstvom vršiš krivična dela, jer, maloletan si, jedva da ćeš dobiti koju godinicu popravnog doma, a kad izađeš, ceo svet je tvoj. Najveća Vučićeva dominacija ispoljila se u glavnom modnom detalju ovogodišnjih mladih maturanata. Oni su se, naime, masovno ogrtali u srpske zastave. Prošlih godina zastavama se samo vitlalo, a ovaj put, kada su to uradili idoli mladih, Vulin, Dačić, Martinović i Slavica Đukić Dejanović, zastave su se morale naći i na dečijim grbačama.

Marko Vidojković Srpske vođe okupile su se u Beogradu, da se saberu. Bio je tu, naravno, vođa svih Srba i meta baba sa svetom vodicom, Oskar, zatim glasač sa Dedinja, poznat i kao napasnik iz Republike Srpske, koji je naoružan mirisom parfema i pečene janjetine pokušao da poljubi Putina, te vođa srpske zvanične sekte, brat od tetke, koji ima toliku bradu da ga zovu i Brad od tetke. Ah, da bio je tu i urasli nokat crnogorske politike, papilom crnogorske skupštine, ne bih znao kako izgleda niti kako se zove, ali bio je tu da podsjeti, kako je Crna Gora faktički već srpska, a još malo, pa formalno. Nemojte da vas lažu da nije bilo predstavnika Srba iz Hrvatske, pa nije samo Pupovac Srbin iz Hrvatske. Bilo je onih, koji su stigli u Srbiju 1995, učlanili se u SRS, pa potom u SNS i eto ih na suncem okupanom Trgu Republike, kako saborno kliču Šešelju i Oskaru. Bio je sigurno i neko s Kosova, u krajnjoj liniji, povod za ovaj veličanstveni skup bio je svečani rastanak s južnom pokrajinom, koja je, zahvaljujući Oskarovim mudrim potezima i vanrednim strateškim odlukama, napokon očistila sever od srpskih institucija i veselo, bez viza, bez Zajednice srpskih opština, samostalno krenula u Savet Evrope, UNESKO i tome slično. Naravno, jedan pravi kosovski junak vredi više od pola miliona kosovskih Srba, a postoji samo jedan kosovski junak i on je sigurno bio tu, možda čak i na bini. Najpre je počelo zaklinjanje u mir. Brad od tetke, direktno povezan a silama mraka i pakla, govorio je, parafraziram: „Mi smo za mir, oduvek smo bili za mir, mir naših komšija nam je u najvišem interesu, preciznije njihov večni mir. I kad je delovalo da nismo za mir, mi smo i tada bili za mir, jer Srbi su uvek za mir, jer oni su tako mirotočivi.“ Pridružili su mu se Oskar i seksualni uznemiravač Putina, koji su skinuli odeću, zajahali jedan drugog (istovremeno, da, da, ipak su to svesrpske vođe) i počeli da pevaju „Mir, brate, mir“. Zatim je, kao dar od švercera divljih životinja, stiglo krdo slonova, žirafa i nosoroga, koje su prisutni uzjahali i krenula je litija ka Beogradu na vodi, srpskom Mordoru, odakle se gledao veličanstveni vatromet / bakljada, boje krvi, u čast Republike Srpske i onoga to će se tamo dešavati. Bakljada je organizovana nečemu što se zove Park Repubike Srpske, a nalazi se vrata do vrata u odnosu na nekadašnji nacistički logor. Na kraju, ono najlepše – gosti iz svih srpskih zemalja razmileli su se po beogradskim tržnim centrima, da kupe babi lek, detetu lušu, a sebi jak konopac. Dočekali su ih klovnovi na štulama, koji su trubicama svirali „Bože pravde“. Srpstvo je još jednom pokazalo kakve mu je boje duša, a Beograd zašto nikada neće biti slobodan. Ocena: 10 od 5.

Izvinjavam se na upadu & smetnji medj' ovde verzirane, ne znam tacno zasto, ali okacicu jedine 2 evrovizijske pesme kojih se uopste secam. 🤣

Najbolja scena iz ovog inace satiricnog filma - TRIANGLE OF SADNESS, a ko bi ako ne vickasti Woody Harrelson . najbolja scena iz filma (meni) https://www.youtube.com/watch?v=Fvymi_20NVo https://youtu.be/Fvymi_20NVo nazalost ovde ne dozvoljava otvaranje linka sa najboljom scenom ^ gde Woody Harrelson (the captain - americki marksista) i Zlatko Buric (Dimitry - ruski oligarh) pricaju viceve, pa mora da se klikne na link. The Captain: You're going to like this one... "The last capitalist we hang will be the one who sold us the rope." Karl Marx. Dimitry: Oh! Shit! The Captain: Growth for the sake of growth is the ideology of a cancer cell. Dimitry: Ah... The Captain: That's Edward Abbey. Dimitry: I have a joke. Do you know how to tell a communist? It's someone who reads Marx and Lenin. And do you know how to tell an anti-communist? The Captain: Uh-huh. Dimitry: It's someone who understands Marx and Lenin. Ha-ha! It's Ronald Reagan. Funny guy! The Captain: Never argue with an idiot, they'll only bring you down to their level and beat you with experience. Mark Twain. Dimitry: Oh-oh... Okay. The Captain: Freedom in capitalist society always remains about the same as it was in ancient Greece. Freedom... for slave owners. Dimitry: I know. Vladimir Lenin! School. Dimitry: Ronald Reagan, he said also, "Socialism works only in heaven where they don't need it, and in hell where they already have it." The Captain: That's... that's pretty good. Dimitry: Yeah? Dimitry: Listen: "The problem with socialism is that you eventually run out of other people's money." Margaret Thatcher The Captain: I am not a communist. I'm a Marxist. Dimitry: I sell shit. The Captain: I'm not angry with you, it's just like Karl Marx said: "Anything human is not alien to me." And I understand that your greedy behavior is just the result of your position in a financial hierarchy. That you're rich but you can't be rich and expect the rest of the world to be poor. And while you're swimming in abundance, the rest of the world is drowning in misery. That's not the way it's meant to be. And I know you have a good heart in there, somewhere. You filthy, capitalist, Russian pig. You have a good heart. You're not just a crazy Russian... shit seller. I'm not a great. I'm a shit socialist because I have too much. I have too much abundance in my life. I'm not a worthy socialist. I'm a shit socialist. 🤣 U isto vreme otvara se bez problema link za ovaj drugi klip istog filma (?) 2 klipa jutjuba istog filma imaju dozvolu, jedan (najbolji) klip nema... eee trejler

2Doc: Three Minutes - A Lengthening DINSDAG 30 APRIL 2024 NPO 2, NPO START EN 2DOC.NL 23.30 UUR Holandska tv 2 https://www.2doc.nl/documentaires/2023/05/three-minutes.html

Three Minutes: A Lengthening (2021) Kako „Three Minutes: A Lengthening“ počne, vidimo 3 minuta filma koji je snimljen 1938. godine u malom mestu severno od Varšave, Poljska. Glas Helene Bonham Carter koja je narator, govori nam da je snimak 2009. godine na Floridi na svom tavanu otkrio unuk čoveka koji ga je snimio, ali nema nikakva saznanja ni gde je tačno snimljeno kao i nijedne osobe sa tog kratkog 16mm filma. Film daje jevrejskom institutu u Njujorku koji ga predaju stručnjacima na digitalizaciju kako bi ga sačuvali od propadanja, da su zakasnili nekoliko nedelja film ne bi više bilo moguće preneti u digitalnu formu i sačuvati. Nakon digitalizacije film je postavljen na internetu i polako su počeli da se javljaju ljudi koji su prepoznali svoje pretke na njemu a koji su bili deca na snimku. Film je režirala holandska filmska rediteljka Bianca Stigter. Glenn Kurtz unuk Davida Kurtza koji je amaterski kratki film snimio dok je bio na turističkom putovanju po Evropi, zaintrigiran je i želi da sazna više: gde je ovo snimljeno pre 70 godina, tokom kojih je većina, kasnije saznajemo - osim njih nekoliko, ovih ljudi već sledeće godine stradala. Sloj po sloj saznajemo polako ko su neki ljudi sa snimka i opis i okolnosti tog amaterskom filmskom kamerom zabeleženog dana. Režiserka je uradila odličan posao za istoriju i odajući počast nekadašnjem stanovništvu malog poljskog mesta Nasielska čije je jevrejsko stanovništvo desetkovano u Holokaustu. Izjave očevidaca su potresne o onome što se dogodilo u tom Nasielsku samo godinu dana kasnije od postanka ovog filma kada su Nemci ušli da pokupe sve Jevreje uz tuču, bičevanje, šišanje, skidanje do gole kože, maltretiranje, ponižavanje, ismejavanje, do trpanja u vozove bez povratka. Danas, u Poljskoj, u tom malom mestu Nasielsku koje je te 1938 godine imalo 7000 stanovnika od kojih je 3000 bilo jevrejsko, ne postoji nikakav trag o ovim ljudima, ovim ulicama, kućama, o svemu što vidimo na ovom filmu. https://www.imdb.com/title/tt12017738/

Amsterdam 2022 belezi porast turistickih poseta od 133%. Total poseta 2022, 20,4M (excl. cruise) turisti, kongresi itd. 13M turista boravi 1 dan, 7,4M duze od 1 dana. Za 2019 godinu su prihodi Amsterdama samo od turizma - €18,6 milijardi. Cela Holandija je 2018 zaradila od domacih i stranih turista € 87,5 miljardi. Kako ovakvih prihoda moze bilo koji grad i drzava da se odrekne zarad dusevnog mira (posledicno i tanjih novcanika) stanovnistva? (ne moze). Meni turisti ne smetaju, srecem ih svakodnevno i cesto razmenim ljubazne recenice sa njima.

Situacija jeziva sta god da uradi opozicija nece biti znacajne promene. Ali bojkot je od 2 losa, losiji izbor. Zato sto ce sebe dovesti na totalnu marginu a podrske i opciju ulice, nemaju dovoljno masovnu. Izlaskom na izbore oko svake neregularnosti mogu da prave problem i prijave a u samoj skupstini sve opcije bunta i opstrukcije. Iz Evrope za sada ne postoji opcija da se ponovi scenario kao za vreme Milosevica, situacija je drugacija. Odrzavaju status kvo iako u jednom momentu i ta tikva mora da pukne. Sa jedne strane shvatam zbog cega ne zure sa ispostavljanjem racuna Srbiji vec se vode politikom svilen gajtan, medjutim samo odlazu neminovno a troskovi racuna rastu. I njima i Srbiji. Kako bilo, opozicija (i oni koji je podrzavaju) kakva god da je mora da radi sta god je u njenoj moci i ovakvim uslovima i da ne ceka pomoc spolja.

Tako je to kada se ne uce lekcije iz istorije. Ocijukanje Engleza sa nacistickim idejama iz ondasnje Nemacke, Staljinov pakt sa Hitlerom (Molotov-Ribentrop) su znamo kako zavrsili. Bombardovanjem Londona i napadom na SSSR. Preko okeana su Amerikanci glumili izolacionizam koji je rezultirao napadom na Perl Harbur. Pa ajmo opet da ne platimo na mostu politikom (Zapad, umalo da kazem 'kolektivni' ) platicemo vazda svi visestruko na cupriji. Nisam obavezno za jastreb' politiku ali 100% nisam za onu najstetniju beskicmenjasku.

„Međutim, Kusturica je kod Putina u reprezentativni kabinet u Kremlju došao da traži pare da završi svoju karijeru nekim novim filmom. Ali kako Andrej Kolesnikov iz „Komersanta“ napisa (a on je novinar kremljovskog pula i novinar od Putinovog poverenja), Putin mu pare ni pomenuo nije“.

Leslie Nielsen

Jeste. https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Jewish_scientists Na linku je jos jedan link sa spiskom Jewish Philosophers (Spinoza, Marx, Husserl, Levinas, Derrida, itd.) , i tu su jaki pored nauke.

Jeste. SPC se zestoko istice u zaglupljivanju naroda. I sticanju materijalnih dobara iz toga. Ovo drugo (da ne znaju ko je bio Isus Hrist) i ne iznenadjuje koliko god blesavo zvucalo jer su danasnji novovernici masovno do juce bili clanovi kom-partije. Niti ih je zanimala ideologija (istorija, filozofija) te partije ciji su clanovi bili niti ih kao novopecene vernike zaista zanima religija kojoj pripadaju osim pukih rituala i da dokazuju "srpstvo" i nacionalnu "ispravnost".

I Zamak (The Manor I B Singer), takodje, saga o porodici Jakobi - i Hasidima, uz mnostvo likova i njihovih sudbina, i Poljaka katolika i njihove aristokratije, istorije, odnosa sa Jevrejima, odnosa sa Rusima, cionistickog pokreta, itd. Poljska 19 vek. U knjizi, iza zavrsetka romana postoji i posebna rubrika: Objasnjenje manje poznatih reci i pojmova iz jevrejske tradicije i verskog zivota. Singer je sjajan pripovedac.

Gde me nadje, jednom sam je davno procitala i nikada vise jer toliko cmizdrenja ne mogu vise sebi da priustim, ako me razumes, a razumes me sigurna sam. 😥 Ima, ima, (i) od naseg reformatora srpskog jezika... PS. Spojio mi je ovdasnji program vox-a inace napisana 2 odvojena komentara u jedan. Nemam pojma zasto, da sam htela u 1 komentar i Selini i Stilletu ja bih stavila u jedan, al nisam.

O, da, pa 'ubili' su Hrista.. Dobro nisu ga bas ubili ali su ga 'izdali' sto mu dodje na isto na kraju balade. Interesantno ali naisla sam na hriscane koji nisu znali da je Isus Hrist bio Jevrejin. 🙃 Zatim u srednjem veku feudalci su se dosetili da Jevrejima, koji su imali vrlo ograniceni spisak poslova kojima su mogli da se bave, uvale posao da skupljaju za feudalca porez od kmetova. Sto je samo dodatno navuklo omrzu na Jevreje u Evropi. Pa je onaj bedni pamflet iz Rusije tkzv. Protokoli Sionskih mudraca zakucao poslednji ekser na kovceg mrznje prema Jevrejima. U Srbiji (nasim podrucjima) nikada ranije nije bilo previse antisemitizma, bilo je ali ne kao u Evropi, istocnoj i zapadnoj. Medjutim ovih poslednjih 30 godina i preovladjujuca antizapadna propaganda je spojila u glavi Izrael-Amerikanci na istoj strani znaci Srbi moraju suprotno, mrzimo Amerikance - jednako - mrzimo i Jevreje, pa se nakalemilo na vec postojecu ex-Jugoslovensku politiku zauzimanja strane u sukobu - propalestinsku odnosno antiizraelsku, i voilà eto vristeceg antiizraelskog pa u sustini i antijevrejskog sentimenta. Cega je mene licno sramota, tog antijevrejskog ludila koje trenutno hara Srbijom. Sto se Arapa tice, istina je da su Jevreji bili mirni dugo medju njima, dok su se patili sa Evropljanima. Naseljavanjem i postankom Izraela je to prestalo da vazi, jer Muslimani su sto se toga tice jedan glas. Takodje ima opozicije omrazi spram Jevreja i kod Muslimana, imamo dosta primera. S tim sto vokalnost razlicitih stavova kod njih biva sto kaznjivo sto nasilno ucutkivano, koliki god da je procenat takvih - a nije bas narocito veliki. Izuzetno sposoban narod. U ovom nesumnjivom segmentu ima i ljubomore na njih zbog tih osobina.

To i ja mislim Selina. Iskoristicu priliku za jos jednu poemu sa uvodom kako je nastala, izvinjavam se unapred na duzini komentara. 🕛 Po mnogima najlepša ljubavna pesma na srpskom jeziku - Laze Kostića, posvećena je Lenki Dunđerski kao rezultat najdublje drame kroz koju je Kostić prolazio. Lenka je bila najmlađa kćerka Lazara Dunđerskog. Kostića je upoznala 1891. godine, pesniku je bilo 50, a Lenki samo 20 godina. Bio je fasciniran njenom lepotom i mladošću. Emocije su rasle iz dana u dan, postajale sve jače. Ali, kao prijatelj porodice Dunđerski i pre svega kao častan čovek, Kostić je bio svestan neostvarivosti takve veze. Pesnik je pokušao da nađe način da stavi tačku na tu priču, pre svega iz moralnih razloga. Pisao je svom prijatelju Nikoli Tesli, pokušavajući da ga ubedi da oženi Lenku. Njegov pokušaj nije naisao na pozitivnu reakciju. Tesla mu je jasno stavio do znanja da ga zanima samo nauka, dok je Lenka rekla da bi se udala samo za Lazu. Pisma koja je Tesla poslao Kostiću nisu sačuvana, ali Kostićev odgovor Tesli 4. septembra 1895. nedvosmisleno pokazuje Teslin stav. (Ovo pismo je objavljeno u Godišnjaku 2010. godine Gradskog muzeja Sombor) Pesnik je pisao pisma Tesli iz manastira Krušedol, gdje je pokušao da pronađe svoj mir. Međutim, emocije su bile toliko jake da je 1892. godine u manastiru napisao pesmu "Gospođici L.D.," posvetivši je svojoj Lenki. Poslednji pokušaj bega od velike ljubavi Laze Kostića je taj da se oženio Julijom Palanacki. Venčanje je održano 10. septembra 1895. godine, a pesnikov kum bio je Lenkin otac. Samo dva meseca kasnije, Lenka Dunđerski je tragično umrla u Beču, 8. novembra, za svoj 25. rođendan. Lenka je umrla od tifusa. Laza Kostić čuo je za ovu tragediju na svom bračnom putovanju, u Veneciji. Otišao je u crkvu Santa Maria della Salute (crkva Gospe od Spasenja) i napisao stihove posvecene Lenki. SANTA MARIA DELLA SALUTE Oprosti, majko sveta, oprosti, što naših gora požalih bor, na kom se, ustuk svakoje zlosti, blaženoj tebi podiže dvor; prezri, nebesnice, vrelo milosti, što ti zemaljski sagreši stvor: Kajan ti ljubim prečiste skute, Santa Maria della Salute. Zar nije lepše nosit lepotu, svodova tvojih postati stub, nego grejući svetsku grehotu u pepo spalit srce i lub; tonut o brodu, trnut u plotu, đavolu jelu a vragu dub? Zar nije lepše vekovat u te, Santa Maria della Salute? Oprosti, majko, mnogo sam strad'o, mnoge sam grehe pokajo ja; sve što je srce snivalo mlado, sve je to jave slomio ma'; za čim sam čezno, čemu se nado, sve je to davno pepo i pra', na ugod živu pakosti žute, Santa Maria della Salute. Trovalo me je podmuklo, gnjilo, al' opet neću nikoga klet; šta god je muke na mene bilo, da nikog za to ne krivi svet: Jer, što je duši lomilo krilo, te joj u jeku dušilo let, sve je to s ove glave, sa lude, Santa Maria della Salute! Tad moja vila preda me granu, lepše je ovaj ne vide vid; iz crnog mraka divna mi svanu, k'o pesma slavlja u zorin svit; svaku mi mahom zaleči ranu, al' težoj rani nastade brid: Što ću od milja, od muke ljute, Santa Maria della Salute? Ona me glednu. U dušu svesnu nikad još takav ne sinu gled; tim bi, što iz tog pogleda kresnu, svih vasiona stopila led, sve mi to nudi za čim god čeznu', jade pa slade, čemer pa med, svu svoju dušu, sve svoje žude, – svu večnost za te, divni trenute! - Santa Maria della Salute. Zar meni jadnom sva ta divota? Zar meni blago toliko sve? Zar meni starom, na dnu života, ta zlatna voćka što sad tek zre? Oh, slatka voćko tantalska roda, što nisi meni sazrela pre? Oprosti moje grešne zalute, Santa Maria della Salute. Dve se u meni pobiše sile, mozak i srce, pamet i slast, dugo su bojak strahovit bile, k'o besni oluj i stari hrast; napokon sile sustaše mile, vijugav mozak održa vlast, razlog i zapon pameti hude, Santa Maria della Salute. Pamet me stegnu, ja srce stisnu', utekoh mudro od sreće, lud, utekoh od nje – a ona svisnu. Pomrča sunce, večita stud, gasnuše zvezde, raj u plač briznu, smak sveta nasta i strašni sud - O, svetski slome, o, strašni sude, Santa Maria della Salute! U srcu slomljen, zbunjen u glavi, spomen je njezin sveti mi hram, kad mi se ona odonud javi, k'o da se Bog mi pojavi sam: U duši bola led mi se kravi, kroz nju sad vidim, od nje sve znam zašto se mudrački mozgovi mute, Santa Maria della Salute. Dođe mi u snu. Ne kad je zove silnih mi želja navreli roj, ona mi dođe kad njojzi gove, tajne su sile sluškinje njoj. Navek su sa njom pojave nove, zemnih milina nebeski kroj. Tako mi do nje prostire pute, Santa Maria della Salute. U nas je sve k'o u muža i žene, samo što nije briga i rad, sve su miline, al' nežežene, strast nam se bliži u rajski hlad; starija ona sad je od mene, tamo ću biti dosta joj mlad, gde svih vremena razlike ćute, Santa Maria della Salute. A naša deca pesme su moje, tih sastanaka večiti trag, to se ne piše, to se ne poje, samo što dušom probije zrak. To razumemo samo nas dvoje, to je u raju prinovak drag, to tek u zanosu proroci slute, Santa Maria della Salute. A kad mi dođe da prsne glava o tog života hridovit kraj, najlepši san mi postaće java, moj ropac njeno: "Evo me, naj!" Iz ništavila u slavu slava, iz beznjenice u raj, u raj! U raj, u raj, u njezin zagrljaj! Sve će se želje tu da probude, dušine žice sve da progude, zadivićemo svetske kolute, bogove silne, kamoli ljude, zvezdama ćemo pomerit pute, suncima zasut seljenske stude, da u sve kute zore zarude, da od miline dusi polude, Santa Maria della Salute. Prevedena na engleski jezik - neuporedivo - koliko god prevod bio (i) dobar. Santa Maria della Salute Forgive me, O Holly Mother, I pray For mourning our mountains, stripped of pine, Those woods that became, despite our dark day, Part of Your Mansion, a Holy Shrine, And, Source of Mercy, forgive, as you may, This, my earthly sin, this guilt of mine. Repentant, I kiss the hem of your dress, O, Maria della Salute, Blessed. Is it not better to bear Beauty’s weight, Hold up your arches, solid as rock, Than to feed the hearths of the world’s hot hate, Burning to ash the heart and its bark, Than to sink like a ship, rot at a gate, Like the devil’s own fir tree or oak? So much lovelier the eternal rest O Maria della Salute, Blessed. Forgive me, O Mother, I’ve borne such hurt, Much sin I’ve repented and renounced. All my young heart had dreamed is but naught, Ripped up by the walking world, denounced. All that I yearned for, all hope my youth bought, Crumbled to ashes, dusty accounts, All in fulfillment of some malign jest, O, Maria della Salute, Blessed! Poisons, corruptions have hurt me within, Yet I’ll injure no man with my curse. Whate’er I’ve suffered, from lash or snake’s sting, I’ll have no man bear the blame or worse. The power that broke this spirit’s bright wing, Choking its breath as it flew on course, Sprang from this mad head, this mind of unrest, O, Maria della Salute, Blessed. Then my secret nymph stood there at my side. Oh, such a sight had my eyes ne’er seen! From the black darkness, a poem in her pride, Broke dawn’s glory in a dazzling sheen, Healed in an instant all my wounds beside, Yet left deeper wound, sharper pain. Now how could I bear this joy in my breast, Dear, Maria della Salute, so Blessed? She looked on my face, and none has yet seen Such a shine that sparkled from her eyes. On a frozen landscape the light of that mien Could warm mountain tops, melt snow and ice. Now my heart’s every wish was there to glean Sorrows and sweetness, gall and fresh spice, Hunger and thirst and the wants of my breast Eternity be yours for this bequest, O Maria della Salute, O Blessed! Was all of this splendor for such as me? This prize like a miracle mine? All these golden fruits, now ripe on the tree, Indeed all for me, in life’s decline? O rarest fruit, you, so sweet to see, Why were you not ripe at the harvest time? Forgive me, for I’m a sinner confessed, You, Maria della Salute, Blessed. Two forces struggled for mastery in me, Mine against heart, against flesh’s yoke, How long did they fight in this awful way, Like the tempest against the old oak? Finally passion grew weak in the fray, And the grooved brain made its last attack. You’re the hinge of the mind; you hold it fast, You, Maria della Salute, Blessed My mind consticed, compressed my own heart; I fled its pleasures, mad in my flight. Oh, how I fled, so hurt at the start. Cold rose round my sun and quenchead its light. Stars darkened, and tears burst from heaven’s part; ‘Twas the world’s end, Judgment’s awful night, The crack of doom, the world’s trial at the last, O, Maria della Salute, Blessed. All broken hearted, my mind scored with fears, I hold her memory a holy shirine. Now in later years, whene’er she appears, It’s as thought God’s face were here, Divine. Within me the ice of agony thaws; Throuth her I see; all knowledge is mine. Why are our wise minds perplexed and distressed, O Maria della Salute, Blessed? In sleep she comes, all silent, refusing The loud rabble-cry of my desire. When she will speak, the time of her choosing. At her command she holds strange power, And all around her, in clouds suffusing, A heavenly pattern of charming hours. And my path to her is thus paved and pressed By Maria della salute, Blessed. We hold one another as man and wife, Without unhappiness, without care, Halcyon days, wich no fever of life, Our passions cooled by heavenly air. She’s older now, and there is no strife; The past is as mute as unsaid prayers. For here my own age is blessed by the best, By Maria della Salute, Blessed. For us our children are poems I have made, Timeless traces of our elation, A written text, neither sung, nor e ’en said, Only the soul’s ray’s penetration. Only two known where the secret is laid, Rare is heavenly revelation. It’s what rapturous prophets have expressed, O Maria della Salute, Blessed. When the time of my doom comes round at last, When I break my head ‘gainst life’s jagged stone, My dream will be born with Death’s rattling brass; Then I’ll hear ringing cry, “Come home!” From nothingness into glorious grace, From limbo to the Heaven’s fult bloom, To heaven and into her arms so warm. Then that yearning will rise within my breast, And my heart-strings will quiver without rest, And the moving stars in the skies above, Both the men there and gods will gaze aghast, We’ll alter the path on wich the stars move; We’ll melt in our warming sun all the frost, Till the dawn’s red glow lightens every cove, And all the ghosts are by love obsessed, Dear Maria della Salute, Blessed! (Translated by Dorian Cooke & Milne Holton 1909)

Dopesick, (2021) 8,6/10 rate Uloge: Michael Keaton, Kaitlyn Dever, Peter Sarsgaard, Rosario Dawson, Michael Stuhlbarg, Will Poulter, and Mare Winningham, Rezija: Barry Levinson 2022 Won 2 Primetime Emmy's Outstanding Limited or Anthology Series Mini-serija od osam delova predstavlja porodicu Sackler i njenu Purdue Pharmaceuticals sa zaradom milijarde dolara manipulativnim oglašavanjem i brendiranjem leka-opioida Oxicontin. Prodaja je naglo porasla kako su krađe, zavisnost i smrt kod korisnika progresivno rasli. U međuvremenu, Sacklerovi su nastavili da lažu o bezbednosti leka, gurajući svoj prodajni tim da prodaje lokalnim doktorima opste prakse (poceli su sa pokusnim kunicima u drzavama Kentaki, Virdzinija, Pensilvanija, Mejn koji imaju rudarsku i drvnu industriju gde su povrede na radu svakodnevne) lažnim tvrdnjama da su sanse za zavisnost od medikacije manje od 1% posto. Učesnici su bili naterani da učestvuju u uvodnom prodajnom videu "I Got Mi Life Back", koji je zatim poslat na adrese prvih 15.000 lekara opste prakse, osnovali su i redovne seminare kako bi privukli sto vise lekara. Glumačka ekipa je sjajna: Michael Keaton (nikad bolji) igra posvecenog doktora Appalachia koga Billy, revnosni prodajni predstavnik (Will Poulter), na prevaru uvlači u igru' sa preporukom Oxicontina pacijentima. Šefa istražnog tima Rick Mountcast, igra odlicni Peter Sarsgaard. Kaitlyn Dever je mlada rudarka koja biva povredjena u rudniku u kome radi kao prva zena u 4 generacije rudara u svojoj porodici, a zatim joj biva prepisan pejnkiler Oxicotin od slokalnog GP-ja i postaje zavisna od leka. Rosario Dawson glumi agenta DEA. Michael Stulhbarg je jeziv kao Richard Sackler - izdanak milijarderske porodice megaloman sa mesijanskim sindromom koji je Oxicontin patentirao i plasirao. Based on the non-fiction book Dopesick: Dealers, Doctors, and the Drug Company that Addicted America by Beth Macy https://www.npr.org/2021/11/08/1051475843/dopesick-hulu-true-story-opioid-addiction Velika preporuka za ovu seriju.

🤣🤣🤣